vakantie op Borneo: Kota Kinabalu
Door: Alberto
Blijf op de hoogte en volg Ingrid
28 Oktober 2008 | Maleisië, Kuala Lumpur
Hallo allemaal,
De tocht naar Kota Kinabalu (25/10) op Borneo (Sabah) werd er één met hindernissen. Om 15.00 uur bij Ingrid vandaan met de taxi naar een centrale taxiplaats voor de reis naar het vliegveld van Johor (vlak over de grens van Singapore in Maleisië). Vanwege een lang weekend in Singapore (maandag een algemene vrije dag vanwege het lichtfeest) was het erg druk op de weg. Na een poosje wachten een speciale taxi gescoord voor de reis naar de andere kant van de grens. Wat een drukte, die als maar toenam bij het naderen van de grensovergang. Honderden motoren en scooters en lange rijen auto’s. Kortom “jam” (file) en wachttijd bij de grens. Na verschillende paperassen te hebben getekend en nieuwe stempels in het paspoort de laatste 30 kilometer. Vanwege de inchecktijd moesten we de taxichauffeur aansporen om toch wat meer vaart te maken, wat hij prompt deed. Links en rechts inhalen en de maximumsnelheid waren geen probleem! Bij aankomst op het vliegveld hadden we formeel nog vijf minuten speling. Dat had omgerekend 10 Euro extra taxikosten gekost, maar dat was geen probleem. Overigens had het ook wel iets kalmer gekund want de Maleisische precisie is van een ander niveau dan in Singapore. Het vliegtuig (een Airbus van Air Asia) vertrok om 18.20 uur voor een vlucht van twee uur en 20 minuten.
Op het vliegveld van Kota Kinabalu bleek de regentijd al te zijn aangebroken. Beneden aan de vliegtuigtrap (geen slurf naar de terminal) kreeg iedere passagier een paraplu uitgereikt om enigszins droog de aankomsthal te bereiken. Daar stond reeds een taxichauffeur met het bordje “Miss Boon, Ingrid” te wachten. Hij zorgde voor een snelle reis naar ons resort, zo’n 30 km buiten Kota Kinabalu. Het water kwam met bakken uit de hemel en dat zorgde samen met de grote gaten in de weg voor een barre tocht.
Het resort heeft een prachtige (koloniale) aankomsthal, waar we gastvrij werden ontvangen. Met opnieuw paraplu’s werden we begeleid naar ons huisje. Het water stond zo’n vijf centimeter op de paden en geen paraplu hielp dus voor droge voeten. Het huisje met een boven- en benedenverdieping met dubbele slaapkamer en badkamer en toilet zag er prima uit. Nog even kletsen en daarna lekker slapen.
Zondagmorgen was het inmiddels droog. Het ontbijt in de open lucht met zicht op palmen en zee en strand was prima. Daarna een wandeling gemaakt langs het strand en enkele prachtige schelpen gevonden. Ook genoten van het prachtige uitzicht. Langzaam maar zeker werd het bewolkter en opnieuw brak er in de loop van de ochtend een hoosbui uit. Ondertussen bleek het toilet in ons huisje niet waterdicht en kwam ook daar het water van boven. Een huisje dertig meter verderop was de oplossing. Daar lekker gelezen, gepuzzeld..enz.
’s Middags met een shuttlebusje van het hotel naar het centrum van Kota Kinabalu. Het overdekte winkelcentrum (Central Point) bleek een prima alternatief voor de tropische regen. Meer dan negen verdiepingen winkels met heel veel bekende merken. Ingrid heeft hippe Nike schoenen gekocht en Alberto een flitsende running-set. Ook voor Paulien cadeautjes (verrassing) gekocht. De hele middag rondgeslenterd en wat gegeten en gedronken. Het hernieuwde contact met de buitenlucht gaf geen nieuw beeld. Nog steeds heftige regen! Met de taxi weer terug naar het resort en daar overdekt, maar in de buitenlucht lekker gegeten.
Maandagmorgen was het droog en zagen we een waterig zonnetje! Na het ontbijt dus onmiddellijk naar het mooie zwembad, Lekker zwemmen, lezen en zonnen!! De zon was sterker dan we dachten, want de verkleuring ging snel. Aan het eind van de dag bleken Joke en Alberto (als “echte” blanken) plaatselijk verbrand. In het begin van de middag heeft de familie zich gesplitst. Ingrid en Joke togen richting de overdekte markets bij de haven van Kota Kinabalu. Ze zagen veel overeenkomsten tussen de markten in Bamako (Mali) en de marktjes hier. Veel prullaria en af toe wat leuks. Vooral de voedselmarkt was erg herkenbaar om te zien. Ingrid kon zich niet meer voorstellen dat ze 1,5 jaar terug altijd op die manier haar boodschappen deed. Alberto bleef lekker bij het huisje. Een beetje lezen, luieren en internetten.
Vanmorgen opnieuw lekker aan het zwembad, maar dan in de schaduw. Vanmiddag gaan we een River-safari op de Garama-rivier doen, waarbij exotische dieren en een echt lokaal diner hopelijk hoogtepunten worden.
Groeten vanuit Borneo,
Joke, Alberto en Ingrid.
De tocht naar Kota Kinabalu (25/10) op Borneo (Sabah) werd er één met hindernissen. Om 15.00 uur bij Ingrid vandaan met de taxi naar een centrale taxiplaats voor de reis naar het vliegveld van Johor (vlak over de grens van Singapore in Maleisië). Vanwege een lang weekend in Singapore (maandag een algemene vrije dag vanwege het lichtfeest) was het erg druk op de weg. Na een poosje wachten een speciale taxi gescoord voor de reis naar de andere kant van de grens. Wat een drukte, die als maar toenam bij het naderen van de grensovergang. Honderden motoren en scooters en lange rijen auto’s. Kortom “jam” (file) en wachttijd bij de grens. Na verschillende paperassen te hebben getekend en nieuwe stempels in het paspoort de laatste 30 kilometer. Vanwege de inchecktijd moesten we de taxichauffeur aansporen om toch wat meer vaart te maken, wat hij prompt deed. Links en rechts inhalen en de maximumsnelheid waren geen probleem! Bij aankomst op het vliegveld hadden we formeel nog vijf minuten speling. Dat had omgerekend 10 Euro extra taxikosten gekost, maar dat was geen probleem. Overigens had het ook wel iets kalmer gekund want de Maleisische precisie is van een ander niveau dan in Singapore. Het vliegtuig (een Airbus van Air Asia) vertrok om 18.20 uur voor een vlucht van twee uur en 20 minuten.
Op het vliegveld van Kota Kinabalu bleek de regentijd al te zijn aangebroken. Beneden aan de vliegtuigtrap (geen slurf naar de terminal) kreeg iedere passagier een paraplu uitgereikt om enigszins droog de aankomsthal te bereiken. Daar stond reeds een taxichauffeur met het bordje “Miss Boon, Ingrid” te wachten. Hij zorgde voor een snelle reis naar ons resort, zo’n 30 km buiten Kota Kinabalu. Het water kwam met bakken uit de hemel en dat zorgde samen met de grote gaten in de weg voor een barre tocht.
Het resort heeft een prachtige (koloniale) aankomsthal, waar we gastvrij werden ontvangen. Met opnieuw paraplu’s werden we begeleid naar ons huisje. Het water stond zo’n vijf centimeter op de paden en geen paraplu hielp dus voor droge voeten. Het huisje met een boven- en benedenverdieping met dubbele slaapkamer en badkamer en toilet zag er prima uit. Nog even kletsen en daarna lekker slapen.
Zondagmorgen was het inmiddels droog. Het ontbijt in de open lucht met zicht op palmen en zee en strand was prima. Daarna een wandeling gemaakt langs het strand en enkele prachtige schelpen gevonden. Ook genoten van het prachtige uitzicht. Langzaam maar zeker werd het bewolkter en opnieuw brak er in de loop van de ochtend een hoosbui uit. Ondertussen bleek het toilet in ons huisje niet waterdicht en kwam ook daar het water van boven. Een huisje dertig meter verderop was de oplossing. Daar lekker gelezen, gepuzzeld..enz.
’s Middags met een shuttlebusje van het hotel naar het centrum van Kota Kinabalu. Het overdekte winkelcentrum (Central Point) bleek een prima alternatief voor de tropische regen. Meer dan negen verdiepingen winkels met heel veel bekende merken. Ingrid heeft hippe Nike schoenen gekocht en Alberto een flitsende running-set. Ook voor Paulien cadeautjes (verrassing) gekocht. De hele middag rondgeslenterd en wat gegeten en gedronken. Het hernieuwde contact met de buitenlucht gaf geen nieuw beeld. Nog steeds heftige regen! Met de taxi weer terug naar het resort en daar overdekt, maar in de buitenlucht lekker gegeten.
Maandagmorgen was het droog en zagen we een waterig zonnetje! Na het ontbijt dus onmiddellijk naar het mooie zwembad, Lekker zwemmen, lezen en zonnen!! De zon was sterker dan we dachten, want de verkleuring ging snel. Aan het eind van de dag bleken Joke en Alberto (als “echte” blanken) plaatselijk verbrand. In het begin van de middag heeft de familie zich gesplitst. Ingrid en Joke togen richting de overdekte markets bij de haven van Kota Kinabalu. Ze zagen veel overeenkomsten tussen de markten in Bamako (Mali) en de marktjes hier. Veel prullaria en af toe wat leuks. Vooral de voedselmarkt was erg herkenbaar om te zien. Ingrid kon zich niet meer voorstellen dat ze 1,5 jaar terug altijd op die manier haar boodschappen deed. Alberto bleef lekker bij het huisje. Een beetje lezen, luieren en internetten.
Vanmorgen opnieuw lekker aan het zwembad, maar dan in de schaduw. Vanmiddag gaan we een River-safari op de Garama-rivier doen, waarbij exotische dieren en een echt lokaal diner hopelijk hoogtepunten worden.
Groeten vanuit Borneo,
Joke, Alberto en Ingrid.
-
28 Oktober 2008 - 08:54
Paulien:
Ingrid, wat heb je een hele leuke tas!! op de foto van Esselbrugge op Borneo! Echt super leuk!!! -
28 Oktober 2008 - 09:07
Alice:
Hoi Joke, Ingrid en Alberto,
Leuk om al jullie belevenissen zo te volgen.
Geniet ervan en nog heel veel plezier!
Groetjes, Henk en Alice. -
28 Oktober 2008 - 09:21
Nicolette:
Hallo allemaal,
Wat leuk om zo jullie reis een beetje mee te mogen maken. Jammer dat het zo regenachtig is, maar hopelijk trekt dat nog bij. Geniet er nog lekker van.
Liefs, Nicolette -
28 Oktober 2008 - 10:52
Pa En Ma Vl:
Wauw, wat een belevenissen, lijkt me wel wat, ja de tropische regens zijn "iets" heftiger dan wij gewend zijn, maar ja heb je dat ook beleefd ! -;)Maar aan alles wat jullie doorgeven merken we wel dat jullie een geweldige tijd hebben. Geniet en....heel veel plezier, we leven mee, groeten van ons papa en mama
-
29 Oktober 2008 - 16:10
Mariët:
hee hoi, ook dit verhaal klinkt weer goed. hoop niet dat de rest van de vakantie het water valt, tis jammer al die tropische regenbuien.
maar na regen komt zonneschijn. veel plezier en geniet ze!
x mariet
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
