Iers feest!
Door: Ingrid
Blijf op de hoogte en volg Ingrid
13 Februari 2005 | Nepal, Kathmandu
Hallo allemaal,
Het internet is zo ver als ik weet weer stabiel. Soms valt het wel even weg. Maar dat gebeurde een tijdje geleden ook wel. Het is ook voor het eerst dat ik bij mijn oom en tante een berichtje op m'n site kan zetten. Dat kon voorheen niet. Dit is toch wel lekker.
Dinsdag 1 februari was ik aan het stage lopen in year 1. Om 11.00 kwam het hoofd van de primairy section iets zeggen tegen de leerkracht. Dat gebeurde normaal ook wel dus ik maakte me geen zorgen. 10 minuten later werd er een kind opgehaald en daarna nog 1. Die moesten vast naar de dokter of zo! Kan toch? Maar binnen 10 minuten was de halve klas al weg. De school werd geevacueerd! Kan dat? Nou hier kan dat wel! De school werd geevacueerd omdat de koning een coupe had gepleegd (zie vorige bericht). Het was voor de kinderen veiliger om thuis te zijn! Om de school te evacueren bellen ze alle ouders op. Zij moeten hun kinderen dan komen ophalen van school. Bij situaties als deze (de koning die de macht overneemt) worden de telefoonlijnen altijd afgesloten. Dat gebeurde onder het evacueerde met als gevolg dat er een aantal ouders niet bereikt konden worden.
Gelukkig was meer dan de helft van de kinderen al wel opgehaald met lunchtijd (11.45). We zijn met alle klassen bij elkaar op het binnenplaatsje gaan zitten lunchen! Af en toe kwam er weer een ouder of chauffeur van ouders die de kinderen kwamen oppikken.
De namenlijsten van de kinderen (die 's ochtends worden opgelezen) lagen allemaal bij de ingang. Hier werd op bij bijgehouden welke kinderen er nog aanwezig waren. Bij binnenkomst moest je melden welk(e) kind(eren) je kwam ophalen. Dit werd heel goed gecontroleerd. Om de zoveel tijd werd er gecontroleerd of de kinderen die op de lijst stonden daadwerkelijk nog aanwezig waren. Het was best hectisch. Op een gegeven moment komt er een leerkracht aanrennen met de vraag of er nog Pakistaanse leerlingen zijn (dit omdat die waarschijnlijk een eigen beveiligingssysteem hebben). Daarna rende ze meteen heel snel weer terug. Daar word je toch wel een beetje bang van.
Ondertussen zaten de meeste leerkrachten bij elkaar. We zijn maar spelletjes met de kinderen gaan spelen, want met 4 leerlingen per leerjaar kun je ook geen les geven.
Ik had om 12.45 de leerlingen van groep 3 en 4 (year 2 and 3) mee moeten nemen naar de Nederlandse school. Ik wist niet of Annemiek wist wat er gaande was. Er was namelijk geen telefoon en internet meer waar ik haar mee zou kunnen bereiken. We hoorden al wel dat het nieuws al in het buitenland terecht was gekomen. Het was op BBC. Annemiek heeft thuis kabeltv. dus ook BBC. Ik kon niets anders doen dan er van uitgaan dat ze het al wist. Best vervelend vond ik dat.
Ze hadden mijn oom en tante ook niet kunnen bereiken. Wij wonen buiten de ringroad en dat gebied wordt sneller afgesloten (geloof ik). Mijn oom werkte die dag thuis. Gelukkig ging hij rond 14.00 nog even naar kantoor en hoorde daar het hele verhaal en is ons meteen gaan halen! Er werd op de Britse school gezegd dat je niet lopend en niet met de taxi naar huis mocht gaan. De auto had Leonard niet mee, dus we zijn gaan lopen. Nou ja lopen, meer rennen. Niemand wist wat er zou gaan gebeuren. Misschien kwam er wel een curvue (straatverbod) en dan kun je beter niet op straat zijn. Dat is ook de reden dat je niet in een taxi mocht stappen. Als er wel een curvue kwam dan mogen de militairen op iedereen schieten, dus ook op taxi's. Voor toeristen is het veiliger wanneer je dan op straat loopt. Toeristen (westerlingen) zijn over het algemeen veel veiliger in Nepal dan de lokale mensen.
Thuis aangekomen stond Evelien net op het punt om de kinderen van school te halen.
De week erna was er geen telefoon en geen internet. We konden geen contact met wie dan ook opnemen. En dat is best raar om gewoon van de buitenwereld afgesloten te zijn. Gelukkig kon Lenard op woensdag even met de sateliettelefoon naar Nederland bellen om te vertellen dat hier alles in orde was. Hij heeft mijn vader 3 minuutjes aan de telefoon gehad en gevraagd of hij de rest van de familie wilde bellen. En of hij kon proberen om de ouders van Danielle (die in de buurt van Apeldoorn wonen) op kon sporen om die ook gerust te stellen.
De dagen erna waren heel rustig. Ik wist niet zo goed hoe de situatie was, was het veilig om te wandeling in de buurt of om even naar een winkeltje in de buurt te gaan, kon je wel in een taxi stappen? Leonard kwam wel elke keer met verhalen thuis over de situatie maar dat stelde me niet gerust (meer het tegendeel). Nu is er oorlog buiten Kathmandu. De hoofdstad wordt tot nu toe nog met rust gelaten.
De dagen na de coupe, woensdag, donderdag en vrijdag was er geen school. Zolang er geen telefoon is kun je ouders niet waarschuwen wanneer er iets aan de hand is. Dus blijft de school dan gesloten. Maar vakantie vieren doe je dan niet. Er kan van alles gebeuren in het land. Er is veel onzekerheid.
Vorig weekend was het weer veilig om lekker weg te gaan. Ik ben samen met Danielle relaxed nog naar Thamel geweest. Shoppen is hier echt leuk en goedkoop. Ik heb een nieuw shirt gekocht. Met lange mouwen maar heel dun. Ideaal voor mij, want ik verbrand heel snel. Ook hebben we een winkeltje gevonden waar tassen werden gemaakt en verkocht. Doordat deze man de tassen zelf maakt zijn ze heel goedkoop. Ik heb een mooie rustas voor mezelf gekocht, en nog een aantal cadeautjes. De man van de winkel verkoopt de tassen door aan andere winkels. Daar verkopen ze de tassen voor het dubbele van de prijs! De man zelf spreekt geen woord Engels en zegt overal oke op!
Gisteren was het feestje van m'n nichtje (Elly, die is 10 februari 7 geworden). Allemaal Engelse kinderen en 1 Nederlandse. Het was heel gezellig. We hebben allemaal Nederlandse spelletjes gedaan, want het was een Dutch party. Als taart hadden we tompoezen. Echt heerlijk!
Gisteravond ben ik met Danielle naar een verjaardag van een Ierse vrouw geweest! Dat is echt lachen. Het was in K.I.S.C. Een Christelijke middelbare school die aan de andere kant van Kathmandu is. Na lang zoeken waren we er eindelijk aangekomen. Staan daar allemaal mensen te dansen. In paren een soort van stijldansen geloof ik. En als ik ergens niet van houd. Danielle en ik lagen helemaal dubbel, waar zijn we nu weer terecht gekomen. Wij met onze fruitcake (die we later weer mee mochten nemen omdat niemand er iets van had gegeten) op zoek naar de jarige. Komt er een man met kilt om te vertellen dat ze over 2 minuten weer beginnen. Danielle aan iedereen vertellen dat ik ga dansen (grrr). Het was eigelijk heel erg leuk. Iedereen kan Iers dansen (het is meer huppelen, als een Ier dit hoort :-) ) Eerst gingen we een variant va musical chairs (stoelendans) doen. Er lagen allemaal briefjes op de grond. Wanneer de muziek stopte moest je er 1 oppakken. Je kon pa, ma of baby hebben. de pa's moesten op de stoel gaan zitten, de ma's er boven op en de baby's op de top. Echt heel lachwekkend. Elke keer werd er dan 1 stoel weggehaald en moesten er 3 mensen afvallen. Na dit spel gingen we echt dansen. Dat zag ik in het begin niet echt zitten maar Danielle sleurde me mee :-) Ze legden alles per stapje uit dus iedereen kon mee doen! Heel erg leuk! Aan het einde van de avond, en 5 dansen verder, waren mijn sokken aan de onderkant bijna versleten! Hier in Nepal is het normaal dat wanneer je ergens binnenkomt dat je dan je schoenen uittrekt. Thuis aangekomen waren m'n voeten erg pijnlijk, maar dat is nu wel weer over!
Ik ben erg benieuwd of de kaarten en brieven die ik stuur nu wel aankomen. De situatie is wat raar hier! ik hoor het wel van jullie!
Echt super om na een week van de buitenwereld te zijn afgesloten te zien dat jullie zo leuk reageren op m'n site!!!!
Groetjes uit een warm en helder Kathmandu!
Het internet is zo ver als ik weet weer stabiel. Soms valt het wel even weg. Maar dat gebeurde een tijdje geleden ook wel. Het is ook voor het eerst dat ik bij mijn oom en tante een berichtje op m'n site kan zetten. Dat kon voorheen niet. Dit is toch wel lekker.
Dinsdag 1 februari was ik aan het stage lopen in year 1. Om 11.00 kwam het hoofd van de primairy section iets zeggen tegen de leerkracht. Dat gebeurde normaal ook wel dus ik maakte me geen zorgen. 10 minuten later werd er een kind opgehaald en daarna nog 1. Die moesten vast naar de dokter of zo! Kan toch? Maar binnen 10 minuten was de halve klas al weg. De school werd geevacueerd! Kan dat? Nou hier kan dat wel! De school werd geevacueerd omdat de koning een coupe had gepleegd (zie vorige bericht). Het was voor de kinderen veiliger om thuis te zijn! Om de school te evacueren bellen ze alle ouders op. Zij moeten hun kinderen dan komen ophalen van school. Bij situaties als deze (de koning die de macht overneemt) worden de telefoonlijnen altijd afgesloten. Dat gebeurde onder het evacueerde met als gevolg dat er een aantal ouders niet bereikt konden worden.
Gelukkig was meer dan de helft van de kinderen al wel opgehaald met lunchtijd (11.45). We zijn met alle klassen bij elkaar op het binnenplaatsje gaan zitten lunchen! Af en toe kwam er weer een ouder of chauffeur van ouders die de kinderen kwamen oppikken.
De namenlijsten van de kinderen (die 's ochtends worden opgelezen) lagen allemaal bij de ingang. Hier werd op bij bijgehouden welke kinderen er nog aanwezig waren. Bij binnenkomst moest je melden welk(e) kind(eren) je kwam ophalen. Dit werd heel goed gecontroleerd. Om de zoveel tijd werd er gecontroleerd of de kinderen die op de lijst stonden daadwerkelijk nog aanwezig waren. Het was best hectisch. Op een gegeven moment komt er een leerkracht aanrennen met de vraag of er nog Pakistaanse leerlingen zijn (dit omdat die waarschijnlijk een eigen beveiligingssysteem hebben). Daarna rende ze meteen heel snel weer terug. Daar word je toch wel een beetje bang van.
Ondertussen zaten de meeste leerkrachten bij elkaar. We zijn maar spelletjes met de kinderen gaan spelen, want met 4 leerlingen per leerjaar kun je ook geen les geven.
Ik had om 12.45 de leerlingen van groep 3 en 4 (year 2 and 3) mee moeten nemen naar de Nederlandse school. Ik wist niet of Annemiek wist wat er gaande was. Er was namelijk geen telefoon en internet meer waar ik haar mee zou kunnen bereiken. We hoorden al wel dat het nieuws al in het buitenland terecht was gekomen. Het was op BBC. Annemiek heeft thuis kabeltv. dus ook BBC. Ik kon niets anders doen dan er van uitgaan dat ze het al wist. Best vervelend vond ik dat.
Ze hadden mijn oom en tante ook niet kunnen bereiken. Wij wonen buiten de ringroad en dat gebied wordt sneller afgesloten (geloof ik). Mijn oom werkte die dag thuis. Gelukkig ging hij rond 14.00 nog even naar kantoor en hoorde daar het hele verhaal en is ons meteen gaan halen! Er werd op de Britse school gezegd dat je niet lopend en niet met de taxi naar huis mocht gaan. De auto had Leonard niet mee, dus we zijn gaan lopen. Nou ja lopen, meer rennen. Niemand wist wat er zou gaan gebeuren. Misschien kwam er wel een curvue (straatverbod) en dan kun je beter niet op straat zijn. Dat is ook de reden dat je niet in een taxi mocht stappen. Als er wel een curvue kwam dan mogen de militairen op iedereen schieten, dus ook op taxi's. Voor toeristen is het veiliger wanneer je dan op straat loopt. Toeristen (westerlingen) zijn over het algemeen veel veiliger in Nepal dan de lokale mensen.
Thuis aangekomen stond Evelien net op het punt om de kinderen van school te halen.
De week erna was er geen telefoon en geen internet. We konden geen contact met wie dan ook opnemen. En dat is best raar om gewoon van de buitenwereld afgesloten te zijn. Gelukkig kon Lenard op woensdag even met de sateliettelefoon naar Nederland bellen om te vertellen dat hier alles in orde was. Hij heeft mijn vader 3 minuutjes aan de telefoon gehad en gevraagd of hij de rest van de familie wilde bellen. En of hij kon proberen om de ouders van Danielle (die in de buurt van Apeldoorn wonen) op kon sporen om die ook gerust te stellen.
De dagen erna waren heel rustig. Ik wist niet zo goed hoe de situatie was, was het veilig om te wandeling in de buurt of om even naar een winkeltje in de buurt te gaan, kon je wel in een taxi stappen? Leonard kwam wel elke keer met verhalen thuis over de situatie maar dat stelde me niet gerust (meer het tegendeel). Nu is er oorlog buiten Kathmandu. De hoofdstad wordt tot nu toe nog met rust gelaten.
De dagen na de coupe, woensdag, donderdag en vrijdag was er geen school. Zolang er geen telefoon is kun je ouders niet waarschuwen wanneer er iets aan de hand is. Dus blijft de school dan gesloten. Maar vakantie vieren doe je dan niet. Er kan van alles gebeuren in het land. Er is veel onzekerheid.
Vorig weekend was het weer veilig om lekker weg te gaan. Ik ben samen met Danielle relaxed nog naar Thamel geweest. Shoppen is hier echt leuk en goedkoop. Ik heb een nieuw shirt gekocht. Met lange mouwen maar heel dun. Ideaal voor mij, want ik verbrand heel snel. Ook hebben we een winkeltje gevonden waar tassen werden gemaakt en verkocht. Doordat deze man de tassen zelf maakt zijn ze heel goedkoop. Ik heb een mooie rustas voor mezelf gekocht, en nog een aantal cadeautjes. De man van de winkel verkoopt de tassen door aan andere winkels. Daar verkopen ze de tassen voor het dubbele van de prijs! De man zelf spreekt geen woord Engels en zegt overal oke op!
Gisteren was het feestje van m'n nichtje (Elly, die is 10 februari 7 geworden). Allemaal Engelse kinderen en 1 Nederlandse. Het was heel gezellig. We hebben allemaal Nederlandse spelletjes gedaan, want het was een Dutch party. Als taart hadden we tompoezen. Echt heerlijk!
Gisteravond ben ik met Danielle naar een verjaardag van een Ierse vrouw geweest! Dat is echt lachen. Het was in K.I.S.C. Een Christelijke middelbare school die aan de andere kant van Kathmandu is. Na lang zoeken waren we er eindelijk aangekomen. Staan daar allemaal mensen te dansen. In paren een soort van stijldansen geloof ik. En als ik ergens niet van houd. Danielle en ik lagen helemaal dubbel, waar zijn we nu weer terecht gekomen. Wij met onze fruitcake (die we later weer mee mochten nemen omdat niemand er iets van had gegeten) op zoek naar de jarige. Komt er een man met kilt om te vertellen dat ze over 2 minuten weer beginnen. Danielle aan iedereen vertellen dat ik ga dansen (grrr). Het was eigelijk heel erg leuk. Iedereen kan Iers dansen (het is meer huppelen, als een Ier dit hoort :-) ) Eerst gingen we een variant va musical chairs (stoelendans) doen. Er lagen allemaal briefjes op de grond. Wanneer de muziek stopte moest je er 1 oppakken. Je kon pa, ma of baby hebben. de pa's moesten op de stoel gaan zitten, de ma's er boven op en de baby's op de top. Echt heel lachwekkend. Elke keer werd er dan 1 stoel weggehaald en moesten er 3 mensen afvallen. Na dit spel gingen we echt dansen. Dat zag ik in het begin niet echt zitten maar Danielle sleurde me mee :-) Ze legden alles per stapje uit dus iedereen kon mee doen! Heel erg leuk! Aan het einde van de avond, en 5 dansen verder, waren mijn sokken aan de onderkant bijna versleten! Hier in Nepal is het normaal dat wanneer je ergens binnenkomt dat je dan je schoenen uittrekt. Thuis aangekomen waren m'n voeten erg pijnlijk, maar dat is nu wel weer over!
Ik ben erg benieuwd of de kaarten en brieven die ik stuur nu wel aankomen. De situatie is wat raar hier! ik hoor het wel van jullie!
Echt super om na een week van de buitenwereld te zijn afgesloten te zien dat jullie zo leuk reageren op m'n site!!!!
Groetjes uit een warm en helder Kathmandu!
-
13 Februari 2005 - 11:22
Opa En Oma:
Hoi lieverd,
Fijn dat we weer wat van je horen, ik heb genoten van je verhaal. Je beleeft zo wel het één en ander, dat zijn van die dingen die je je leven lang bijblijven. Leuke en minder leuke, het verbreedt je kijk op de wereld. Dat dansen, moet je nog maar eens over doen, als je weer hier bent. Dat wil ik wel zien !!!!!!!!!!Lieverd, groetjes van ons. -
13 Februari 2005 - 13:17
Marjan Kremer:
Ha Ingrid..
Kben blij voor je dat alles daar nu weer een beetje rustig is. Ook ik ben net als je Opa en Oma wel heel erg nieuwsgierig naar die Ierse dansen dus dat moet je maar eens ff voordoen als je terug bent. Nog heel veel plezier daar!
Liefs van Marjan.. -
13 Februari 2005 - 14:25
Belinda:
He Boon,
Wat een interessant verhaal weer. Ik heb het ook allemaal gelezen. Lijkt me idd erg eng allemaal als je niet precies weet wat er gaande is. Ik zou geloof ik ook wel een beetje in paniek raken. Maar het is gelukkig allemaal weer goed gekomen. Weer een beetje rust in de tent?
Jij bent nu ook zo'n beetje op de helft denk ik van je buitenlandse stage? Dus nog effe genieten, want de tweede helft gaat altijd veel sneller dan de eerste helft.
Nou kalm aan en ik hoor wel weer van je.
Groetjes en veel liefs uit Engeland!!!! :) -
13 Februari 2005 - 14:41
Marjan:
Ha Ingrid,
Jij maakt echt heel veel mee daar en dat ga je niet snel vergeten. Wanneer ging je ook al weer terug? Wij zitten nu al bijna op de helft. Dinsdag is de helft. We gaan niet meer naar Schotland, want dat is te duur. Wel jammer.
Sterkte nog met de oorlog daar. Hopen dat het snel weer over is.
Groeten Marjan. -
14 Februari 2005 - 06:59
Pappa:
Fijn dat je zo uitvoerig verslag doet voor iedereen. Zeker omdat we ons hier wel wat ongerust maken. Iedere keer weer kijken we uit naar een nieuw berichtje. Doe voorzichtig!!
Groetjes
Pappa -
14 Februari 2005 - 09:21
Jenny Leerink:
Hoi Ingrid, even een berichtje uit een nat en winderig Meppel. Hier is het nu vakantie maar geen hond durft zijn hoofd buiten de deur te steken, hij waait er zowat af.
Wat een belevenissen maak jij mee in dat warme zuiden.
Het is heel leuk om jouw berichtjes te lezen en we leven echt met je mee. Geniet van je stage vakantie en tot mails. -
15 Februari 2005 - 19:19
Carla:
Hoi Ingrid, leuk om je verhalen te lezen, en ook heel spannend je maak in ieder geval genoeg mee om over te schrijven. Hier in Meppel is het nat en winderig ik ben vanmiddag met de meiden naar de bios geweest want het is hier zo´n beetje uitgestorven de meeste mensenn zijn op wintersport. Gisteren was er van de scholen het volleybal toernooi was heel gezellig. Nou de groetjes van ons allemaal en geniet van de tijd die je daar nog heb, en pas goed op jezelf gr Carla. -
15 Februari 2005 - 21:35
Mariët:
hoi hoi! ik heb vandaag kaartje op de bus gedaan voor je! maarja ik lees nu pas je verhaal! sorry! lijkt mij idd wel angstaanjagend zo afgesloten zijn van de buitenwereld! gelukkig is het nu weer wat rustiger! ik hoop dat alles weer een beetje normaal wordt! en idd dat dansen wil ik ook wel een keertje zien! je moet ook wel veel foto's maken die ik later weer kan zien he? succes en veel plezier! x mariet -
16 Februari 2005 - 10:24
Veerle:
Hey Ingrid,
Het lijkt me erg eng om nu in Nepal te zijn. Het lijkt me ook wel weer leuk, omdat het me een heel mooi land lijkt.
Heel erg bedankt voor je kadootje ik vind hem echt supermooi. De kaart vind ik ook leuk. Marthe vindt het oppassen erg leuk vooral het geld natuurlijk. Maar nu zit Marthe samen met Paulien en je ouders te genieten in Centerparcs. -
16 Februari 2005 - 10:51
Fabienne:
Heej Ingrid...
Ben blij te zien dat jij het zo naar je zin hebt. De Achmea K.Q.was prut
:(:( Nou lieferd ik hoop dat het nog steeds leuk is daar
-xxxx- mij -
16 Februari 2005 - 13:00
Hilde:
he meid..
wat een verhaal..je maakt er echt wat mee!! heel veel plezier nog en ik spreek je snel!! dikke kus hilde -
16 Februari 2005 - 16:25
De Vakantieman!!:
He vakantieganger! Ben je al bruin?
Gezellig he? -
16 Februari 2005 - 19:37
Zanvoordgangers:
Heej Ingrid..nogmaals een poging;) hoe gaat het meet joiuw?? hier goed!! benn je al bruin?? wij hier wel!! super mooi weer;) 25 gradden en dat in de winter:p hoe gaatt het verdee?? lees jej mail maarr -
16 Februari 2005 - 19:39
Familie:
sorry geld wwas op..en lukte niet:P wel dus!! kus kus de big sister en familie!! -
17 Februari 2005 - 10:49
Nicolette:
Hoi lieverd,
Dat is me een spannende tijd wel daar, zeg!!! Ik kan me voorstellen dat je het af en toe best eng vond. Dinsdag kreeg ik je kaart, hartstikke leuk. Toevallig heb ik zondag ook een kaartje naar jou op de bus gedaan. Ik mail binnenkort weer eens wat uitgebreider. Geniet van de leuke dingen en een dikke kus, Nicolette -
18 Februari 2005 - 19:08
Mamma:
hoi lieverd,alles ok hoop ik!
Wij zijn weer thuis! Hebben het gezellig gehad.Lekker langs het strand gelopen en naar Amsterdam geweest. Je auto heeft het ook goed gehad! Lekker 4 dagen in de garage,wat een verwennerij!!Nu staat hij helaas weer in de sneeuw! Morgen mail ik je,ok? Kus mamma -
19 Februari 2005 - 10:40
Tinkiehhh:
Hoooi Ingelief :) Hier weer ff een berichtje van mij. Zoals je had kunnen verwachten is er nog geen kaartje op weg naar Nepal * shame on me! * Gaat echt gauw weer gebeuren hoor :) Liefss
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
