Bus 970
Door: Ingrid
Blijf op de hoogte en volg Ingrid
23 April 2010 | Singapore, Singapore
Met de bus of met de taxi?
Vanavond ben ik bij een collega op bezoek geweest. Zij woont niet al te ver bij mij vandaan. Na lekkere pizza, nieuw ontdekt verrukkelijk ijs en flink wat youtube filmpjes later was het tijd om naar huis te gaan. Zoals de mensen die mij hebben bezocht wel weten gebeurt dit meestal per taxi. Nu is het wat later op de avond bij Sixth Avenue wat moeilijk om een taxi te vinden. Na de vraag van mijn collega of er ook bussen van daar naar mijn huis gingen, kon ik het niet laten om die ook maar weer eens te proberen.
OV in Singapore:
Het openbaar vervoer is in Singapore prima geregeld. Een beetje jammer dat ze nu pas vlakbij mijn huis een MRT (lees Metro) aan het bouwen zijn. Dit duurt natuurlijk een eeuwigheid, wat betekent dat het op de toegangsweg naar mijn huis nogal druk is vanwege bouwwerkzaamheden. En dat gaat de komende 3 jaar zo nog wel even verder. Maar verder heb ik niet te klagen. Het duurt even voordat je het bussysteem begrijpt, maar de bussen gaan overal naar toe en kosten serieus bijna niets.
De OVchipkaart (Ezlink):
Dus snel afscheid genomen van mijn collega en bus 970 ingestapt die over de Bukit Timah Road naar de Jurong Kecil rijdt. Aan deze straat ligt mijn huis. Bij binnenkomst even mijn OVchipkaart ‘piepen’, want die hebben ze hier al jaren. Dat levert tot tegenstelling van Nederland hier helemaal geen problemen op. Het is een geweldig systeem, alhoewel je wel moet onthouden om ook weer uit te ‘piepen’.
Ik zoek een plekje op de eerste vrije stoel in de bus, vrij achterin naast een Chinese vrouw. Wat meteen op valt in de bus is dat de helft van de passagiers slaapt of doet alsof ze slaapt. Op dit moment geen blank persoon in de bus. Wel mensen uit India, Maleisië, Indonesië en natuurlijk China. Op de eerste 2 stoelen zitten een man en een vrouw duidelijk in slaap. Ik heb me altijd afgevraagd hoe het mogelijk is dat al deze mensen toch op tijd wakker worden om er bij hun eigen halte uit te kunnen. Ik ben zelf 1 keer in slaap gevallen in de trein in Nederland. Toen ik wakker werd was ik in Assen, dus Meppel al ver voorbij. Ineens hoor ik dat iemand de stop knop heeft ingedrukt. Jawel, meneer en mevrouw zijn ineens wakker, pakken hun spullen op, ‘piepen’ uit en verdwijnen in de straat terwijl de bus verder rijdt.
Singapore a FINE city:
Singapore staat bekend met de slogan: “Singapore a FINE city”. Waarin je fine kunt vertalen als bekeuring. Zo ook in deze bus. Overal hangen stickers met plaatjes wat er allemaal verboden is. Het verschil met Nederland is dat hier ook de prijs van de bekeuring erbij wordt genoemd. Zo is het in de bus verboden om te roken, te eten en drinken (dat kost je gewoon 1000 dollar = 550 euro als je gesnapt wordt). Ook hangt er een sticker met een durian erop. Dit is een tropische vrucht die zeer populair is bij de Singaporese bevolking. De reden wanneer deze vrucht niet toegestaan is in onder andere de bus ruik je al op een enorme afstand. Helaas smaakt de vrucht precies zoals hij ruikt.
De halte
Nadat we de Jurong Kecil op zijn gereden valt het me bij het stoppen van de bus ineens op dat er iets anders is in deze bus. Iets nieuws bij het sluiten van de deuren (of het moet me nooit opgevallen zijn, maar dat lijkt me stug). Ergens uit een luidspreker galmt een stem: “Pay attention please, doors are closing”. Wel erg luxe voor in een bus. Op het bordje boven de stoelen komt in beeld dat we bijna bij de halte Signature Park Condo zijn. Dat betekent even opletten, want vrijwel direct na deze halte komt Grand Chateau waar ik eruit moet. Ik ‘piep’ mijn Ezlink kaart uit (dit tripje kostte me nog geen 40 eurocent), stap uit de bus en loop de heuvel van Jalan Rajawali (mijn straat) op.
Elektronisch beveiligd:
Aangekomen bij mijn condominium (luxe woord voor een flat met appartementen waarin meerdere faciliteiten zijn) moet ik mijn pasje (ziet eruit als een totaal witte pinpas) uit mijn werktas tevoorschijn toveren om de poort open te maken. Bij de lift aangekomen moet ik dit pasje nog een keer gebruiken om de lift naar de vierde verdieping te sturen. Daar sta ik dan weer voor mijn deur. Met mijn elektronische sleutel (zwart staafje van ongeveer 6cm lang) maak ik mijn deur open. Ik zet ik eerst de airco in mijn slaapkamer aan (het is hier 30 graden), plaats ik vervolgens de boodschappen in mijn koelkast en na een blik op de klok die 23.30 aangeeft lijkt het me een goed idee om richting mijn bed te gaan. Morgen de Koninginnedagviering op de Hollandse Club. Lekker Nederlands hossen in het oranje met alle NL-ers van Singapore.
Liefs,
Ingrid
Vanavond ben ik bij een collega op bezoek geweest. Zij woont niet al te ver bij mij vandaan. Na lekkere pizza, nieuw ontdekt verrukkelijk ijs en flink wat youtube filmpjes later was het tijd om naar huis te gaan. Zoals de mensen die mij hebben bezocht wel weten gebeurt dit meestal per taxi. Nu is het wat later op de avond bij Sixth Avenue wat moeilijk om een taxi te vinden. Na de vraag van mijn collega of er ook bussen van daar naar mijn huis gingen, kon ik het niet laten om die ook maar weer eens te proberen.
OV in Singapore:
Het openbaar vervoer is in Singapore prima geregeld. Een beetje jammer dat ze nu pas vlakbij mijn huis een MRT (lees Metro) aan het bouwen zijn. Dit duurt natuurlijk een eeuwigheid, wat betekent dat het op de toegangsweg naar mijn huis nogal druk is vanwege bouwwerkzaamheden. En dat gaat de komende 3 jaar zo nog wel even verder. Maar verder heb ik niet te klagen. Het duurt even voordat je het bussysteem begrijpt, maar de bussen gaan overal naar toe en kosten serieus bijna niets.
De OVchipkaart (Ezlink):
Dus snel afscheid genomen van mijn collega en bus 970 ingestapt die over de Bukit Timah Road naar de Jurong Kecil rijdt. Aan deze straat ligt mijn huis. Bij binnenkomst even mijn OVchipkaart ‘piepen’, want die hebben ze hier al jaren. Dat levert tot tegenstelling van Nederland hier helemaal geen problemen op. Het is een geweldig systeem, alhoewel je wel moet onthouden om ook weer uit te ‘piepen’.
Ik zoek een plekje op de eerste vrije stoel in de bus, vrij achterin naast een Chinese vrouw. Wat meteen op valt in de bus is dat de helft van de passagiers slaapt of doet alsof ze slaapt. Op dit moment geen blank persoon in de bus. Wel mensen uit India, Maleisië, Indonesië en natuurlijk China. Op de eerste 2 stoelen zitten een man en een vrouw duidelijk in slaap. Ik heb me altijd afgevraagd hoe het mogelijk is dat al deze mensen toch op tijd wakker worden om er bij hun eigen halte uit te kunnen. Ik ben zelf 1 keer in slaap gevallen in de trein in Nederland. Toen ik wakker werd was ik in Assen, dus Meppel al ver voorbij. Ineens hoor ik dat iemand de stop knop heeft ingedrukt. Jawel, meneer en mevrouw zijn ineens wakker, pakken hun spullen op, ‘piepen’ uit en verdwijnen in de straat terwijl de bus verder rijdt.
Singapore a FINE city:
Singapore staat bekend met de slogan: “Singapore a FINE city”. Waarin je fine kunt vertalen als bekeuring. Zo ook in deze bus. Overal hangen stickers met plaatjes wat er allemaal verboden is. Het verschil met Nederland is dat hier ook de prijs van de bekeuring erbij wordt genoemd. Zo is het in de bus verboden om te roken, te eten en drinken (dat kost je gewoon 1000 dollar = 550 euro als je gesnapt wordt). Ook hangt er een sticker met een durian erop. Dit is een tropische vrucht die zeer populair is bij de Singaporese bevolking. De reden wanneer deze vrucht niet toegestaan is in onder andere de bus ruik je al op een enorme afstand. Helaas smaakt de vrucht precies zoals hij ruikt.
De halte
Nadat we de Jurong Kecil op zijn gereden valt het me bij het stoppen van de bus ineens op dat er iets anders is in deze bus. Iets nieuws bij het sluiten van de deuren (of het moet me nooit opgevallen zijn, maar dat lijkt me stug). Ergens uit een luidspreker galmt een stem: “Pay attention please, doors are closing”. Wel erg luxe voor in een bus. Op het bordje boven de stoelen komt in beeld dat we bijna bij de halte Signature Park Condo zijn. Dat betekent even opletten, want vrijwel direct na deze halte komt Grand Chateau waar ik eruit moet. Ik ‘piep’ mijn Ezlink kaart uit (dit tripje kostte me nog geen 40 eurocent), stap uit de bus en loop de heuvel van Jalan Rajawali (mijn straat) op.
Elektronisch beveiligd:
Aangekomen bij mijn condominium (luxe woord voor een flat met appartementen waarin meerdere faciliteiten zijn) moet ik mijn pasje (ziet eruit als een totaal witte pinpas) uit mijn werktas tevoorschijn toveren om de poort open te maken. Bij de lift aangekomen moet ik dit pasje nog een keer gebruiken om de lift naar de vierde verdieping te sturen. Daar sta ik dan weer voor mijn deur. Met mijn elektronische sleutel (zwart staafje van ongeveer 6cm lang) maak ik mijn deur open. Ik zet ik eerst de airco in mijn slaapkamer aan (het is hier 30 graden), plaats ik vervolgens de boodschappen in mijn koelkast en na een blik op de klok die 23.30 aangeeft lijkt het me een goed idee om richting mijn bed te gaan. Morgen de Koninginnedagviering op de Hollandse Club. Lekker Nederlands hossen in het oranje met alle NL-ers van Singapore.
Liefs,
Ingrid
-
23 April 2010 - 18:41
Mamma:
Hoi,
Het verhaal komt me grotendeels bekend voor!
Toch wel makkelijk het openbaar vervoer bij jou!
Bekende foto's heb je bij je verhaal geplaatst!
Ik heb vandaag mijn fotoboek voor de 2de X gemaakt. Het 1ste exemplaar was grotendeels verdwenen....????
Veel plezier morgen met het vroege Koninginnedag vieren.
Liefs Mamma. -
23 April 2010 - 18:47
Marieke:
Wilhelmus vaaaaaan Naaaaassauwe...
Veel plezier morgen op de Hollandse club!
Wij gaam morgenavond in Madrid ook lekker hossen op het Oranjebal. Maar eerst nog een 'versierde' fietstocht en een vrijmarkt midden in het centrum van de stad :)
-
24 April 2010 - 08:57
Marthe:
Je denkt, ik vertel eens even hoe de dagelijkse gang van zaken verloopt in Singapore, haha :P Wat een elektronisch modern gebeuren toch allemaal... Singapore is zelfs Nederland vooruit!
Zondagochtend (voor jou avond) skype?
xxxxxx -
24 April 2010 - 16:22
Mariet Van Der Meer:
hee hoi,
ik dacht het hele stuk...nu krijgt ingrid een boete of nu gaat er iets spannends gebeuren... maar het is hoe het leven daar modern is aangepast! gelukkig heb ik dat bij jou ook mee mogen nemen, dus het is idd heel herkenbaar.
en was koninginnendagviering leuk?
xx -
25 April 2010 - 11:07
Papa:
Hoi Ingrid,
Gaat het een keer niet over de vakantie is iedereen verrast! Ha-ha-ha. Wat mij betreft voeren wij dat handige en moderne betalingssyteem in het OV ook hier snel in.
Liefs Papa -
26 April 2010 - 14:08
Annemiek & Robin:
Groetjes uit Gorinchem waar het bijna vakantie is. Doen jullie nog iets met koninginnedag en 4/5 mei daar?
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
