We hebben het geweldig!
Door: Alberto
Blijf op de hoogte en volg Ingrid
30 Oktober 2008 | Maleisië, Kuala Lumpur
Hallo allemaal,
Dinsdag 28 oktober: alle tropische hoosbuien zijn vergeten. De zon en warmte slaan onverbiddelijk toe. Vanmorgen lekker in en aan het zwembad, het laatste uiteraard in de schaduw.
’s Middags ons opgemaakt voor de River- safari. Eerst met een busje zo’n vijf kwartier het achterland in. Ter voorbereiding ontvingen wij ieder een flesje water vooraf. De wegen werden steeds smaller en slechter. Op sommige plekken leken de hoosbuien stukken asfalt compleet te hebben weggeslagen. Meerdere rivieren werden overgestoken. Bij één brug waren de dwarse planken versterkt met enkele lange planken in de rijrichting. Deze vormden tevens de rijbaan van zo’n 50 cm per band. Toch arriveerden we veilig! Met een korte wandeling over een houten plankier kwamen we aan in een oase van rust, groen en vriendelijke mensen. We werden getrakteerd op koffie met plaatselijke lekkernijen. Daarna in de boot met een Engelstalige gids en een lokale bootsman. Het werd een geweldige tocht. De mensen hadden echt oog voor de bijzondere dieren en namen alle tijd om ons te laten genieten en de mooiste foto’s te maken. Aan de oevers van de Garama-rivier zagen we verschillende soorten en groepen apen. De macaque apen is de meest voorkomende aapsoort. Deze hebben we dan ook veelvoudig gezien. De meest lelijke apen bleken the Ducth monkeys (werkelijke naam proboscis monkeys) te zijn. Maar we zagen ook andere exotische soorten. De zilver/grijze apen behoren tot de bedreigde soorten, wat betekende dat wij het geluk hadden om enkele groepen (meestal 1 mannetje en vier of vijf vrouwtjes) te mogen zien zitten, hangen en springen. Een ander hoogtepunt was een bijzonder reptiel (Monitor Lizard) met een blauwe tong en zeer scherpe klauwen. Het lag op een overhangende boomstam op amper 40 cm van onze boot.
Het ene moment genoten we van de stilte, het geweldige gezicht van vijf apen in één boom en de pracht van de inmiddels ondergaande zon. Het andere moment werden we gebeld door Paulien (dus ook bereik in de jungle) of scheurden we met een bloed vaart over de brede rivier. Van fluisterboten hadden ze duidelijk nog nooit gehoord.
Bij terugkomst stond ons een heerlijk buffet te wachten. Met veel traditionele gerechten en uiteraard rijst. Met het uitzicht op het water en de jungle genoten we van een heerlijke maaltijd. Als toetje maakten we kennis met vuurvliegjes als een soort vooraankondiging van de kerstboom. Voor het vertrek terug naar het resort nog een werktelefoontje gepleegd. Ongelooflijk om op aanwijzing op een speciaal plekje te gaan staan, waarbij het contact met Stichting Promes naast de deur leek plaats te vinden.
Bij terugkomst bleek het inmiddels mogelijk om ook mail van het werk te ontvangen. Deze avond nog zo’n anderhalf uur stukken gelezen en mailtjes verwerkt. Om half elf ging letterlijk en figuurlijk het licht uit.
Woensdag ( de verjaardag van (o)pa Boon) zijn we al vroeg met de shuttlebus van het resort vertrokken naar Kota Kinabalu. Het weer was opnieuw geweldig! We lieten ons afzetten bij de haven, van waaruit verschillende boten vertrokken naar eilandjes voor de kust. De keuze werd gemaakt voor Pulau (eiland) Mamutika. Aan de wal werden snorkels en flippers gehuurd en in een kwartiertje werden we overgebracht naar het Bounty-eiland. Het feit dat we voorin de boot zaten was voor Alberto geen succes. De enorme vaart gecombineerd met golven zorgden voor het nodige “gestuiter”op het water. Gelukkig waren onze magen niet extreem gevuld. Ingrid vond de snelle tocht “very cool”.
Op het eiland aangekomen zochten we een plekje onder de bomen en natuurlijk moest er onmiddellijk gesnorkeld worden. Geloven of niet, het ging ons geweldig af. De Zuid Chinese Zee (met een ongelooflijk lekkere temperatuur) werd niet leeggedronken en ook onze duikbrillen liepen niet vol. De resultaten waren adembenemend. Prachtige vissen (groot en klein en in tal van kleurschakeringen) en mooie stukken koraal trokken aan ons gezichtsveld voorbij. Op sommige momenten was het aantal vissen zo groot dat we ons “aangevallen” voelden.
Uiteraard genoten we van de rust en het prachtige uitzicht. Niet alleen op Kota Kinabalu, maar ook op de achterliggende bergen. Het was buitengewoon helder weer. Verder werd er gerelaxed , gelezen, gepuzzeld en genoten we van de door Paulien samengestelde muziekpotpourri: Van Jan Smit, Abba, Supertramp tot Boudewijn de Groot, Il Divo en Elisabeth.
’s Avonds lekker opgefrist en geaftersund: Al drijvend en snorkelend krijgt je rug toch ongemerkt teveel zon. ’s Avond gebeld met het jarige thuisfront en natuurlijk de verschillende mails nog even gecheckt. Morgen alweer de laatste dag op dit mooie eiland.
Groeten vanuit Sabah, Borneo
Joke, Alberto en Ingrid.
Dinsdag 28 oktober: alle tropische hoosbuien zijn vergeten. De zon en warmte slaan onverbiddelijk toe. Vanmorgen lekker in en aan het zwembad, het laatste uiteraard in de schaduw.
’s Middags ons opgemaakt voor de River- safari. Eerst met een busje zo’n vijf kwartier het achterland in. Ter voorbereiding ontvingen wij ieder een flesje water vooraf. De wegen werden steeds smaller en slechter. Op sommige plekken leken de hoosbuien stukken asfalt compleet te hebben weggeslagen. Meerdere rivieren werden overgestoken. Bij één brug waren de dwarse planken versterkt met enkele lange planken in de rijrichting. Deze vormden tevens de rijbaan van zo’n 50 cm per band. Toch arriveerden we veilig! Met een korte wandeling over een houten plankier kwamen we aan in een oase van rust, groen en vriendelijke mensen. We werden getrakteerd op koffie met plaatselijke lekkernijen. Daarna in de boot met een Engelstalige gids en een lokale bootsman. Het werd een geweldige tocht. De mensen hadden echt oog voor de bijzondere dieren en namen alle tijd om ons te laten genieten en de mooiste foto’s te maken. Aan de oevers van de Garama-rivier zagen we verschillende soorten en groepen apen. De macaque apen is de meest voorkomende aapsoort. Deze hebben we dan ook veelvoudig gezien. De meest lelijke apen bleken the Ducth monkeys (werkelijke naam proboscis monkeys) te zijn. Maar we zagen ook andere exotische soorten. De zilver/grijze apen behoren tot de bedreigde soorten, wat betekende dat wij het geluk hadden om enkele groepen (meestal 1 mannetje en vier of vijf vrouwtjes) te mogen zien zitten, hangen en springen. Een ander hoogtepunt was een bijzonder reptiel (Monitor Lizard) met een blauwe tong en zeer scherpe klauwen. Het lag op een overhangende boomstam op amper 40 cm van onze boot.
Het ene moment genoten we van de stilte, het geweldige gezicht van vijf apen in één boom en de pracht van de inmiddels ondergaande zon. Het andere moment werden we gebeld door Paulien (dus ook bereik in de jungle) of scheurden we met een bloed vaart over de brede rivier. Van fluisterboten hadden ze duidelijk nog nooit gehoord.
Bij terugkomst stond ons een heerlijk buffet te wachten. Met veel traditionele gerechten en uiteraard rijst. Met het uitzicht op het water en de jungle genoten we van een heerlijke maaltijd. Als toetje maakten we kennis met vuurvliegjes als een soort vooraankondiging van de kerstboom. Voor het vertrek terug naar het resort nog een werktelefoontje gepleegd. Ongelooflijk om op aanwijzing op een speciaal plekje te gaan staan, waarbij het contact met Stichting Promes naast de deur leek plaats te vinden.
Bij terugkomst bleek het inmiddels mogelijk om ook mail van het werk te ontvangen. Deze avond nog zo’n anderhalf uur stukken gelezen en mailtjes verwerkt. Om half elf ging letterlijk en figuurlijk het licht uit.
Woensdag ( de verjaardag van (o)pa Boon) zijn we al vroeg met de shuttlebus van het resort vertrokken naar Kota Kinabalu. Het weer was opnieuw geweldig! We lieten ons afzetten bij de haven, van waaruit verschillende boten vertrokken naar eilandjes voor de kust. De keuze werd gemaakt voor Pulau (eiland) Mamutika. Aan de wal werden snorkels en flippers gehuurd en in een kwartiertje werden we overgebracht naar het Bounty-eiland. Het feit dat we voorin de boot zaten was voor Alberto geen succes. De enorme vaart gecombineerd met golven zorgden voor het nodige “gestuiter”op het water. Gelukkig waren onze magen niet extreem gevuld. Ingrid vond de snelle tocht “very cool”.
Op het eiland aangekomen zochten we een plekje onder de bomen en natuurlijk moest er onmiddellijk gesnorkeld worden. Geloven of niet, het ging ons geweldig af. De Zuid Chinese Zee (met een ongelooflijk lekkere temperatuur) werd niet leeggedronken en ook onze duikbrillen liepen niet vol. De resultaten waren adembenemend. Prachtige vissen (groot en klein en in tal van kleurschakeringen) en mooie stukken koraal trokken aan ons gezichtsveld voorbij. Op sommige momenten was het aantal vissen zo groot dat we ons “aangevallen” voelden.
Uiteraard genoten we van de rust en het prachtige uitzicht. Niet alleen op Kota Kinabalu, maar ook op de achterliggende bergen. Het was buitengewoon helder weer. Verder werd er gerelaxed , gelezen, gepuzzeld en genoten we van de door Paulien samengestelde muziekpotpourri: Van Jan Smit, Abba, Supertramp tot Boudewijn de Groot, Il Divo en Elisabeth.
’s Avonds lekker opgefrist en geaftersund: Al drijvend en snorkelend krijgt je rug toch ongemerkt teveel zon. ’s Avond gebeld met het jarige thuisfront en natuurlijk de verschillende mails nog even gecheckt. Morgen alweer de laatste dag op dit mooie eiland.
Groeten vanuit Sabah, Borneo
Joke, Alberto en Ingrid.
-
30 Oktober 2008 - 08:28
Mariet:
hee hoi, ziet er goed uit. geniet nog maar van de laatste dagen.
xx -
30 Oktober 2008 - 10:18
Nicolette:
Wauw: dat ziet er gaaf uit. Zeker die ene foto van de zee genomen vanaf het strand. Heerlijk. Geniet er nog maar lekker van.
En Alberto alvast een goede reis terug. En Joke en Ingrid: geniet nog even van elkaar.
Liefs, Nicolette -
30 Oktober 2008 - 18:45
Petra Van Keulen:
Leuk om te lezen,en de foto's te zien.
We missen jullie wel in het aanzien van de berenloop op Terschelling, maar ja je kunt niet alles he? Geniet nog van elkaar en de laatste dag daar.
Groetjes Arie, Petra, Anne en Jolanda en Albert, die hier vandaag voor de berenloop zijn aangekomen. -
01 November 2008 - 08:17
Lianne:
Dat ziet er wel heel relaxt uit zeg. Ik ben echt jaloers zeker nu het in Nederland weer van dat lekkere gure weer is. Paulien is na Opa's verjaardag nog even gezellig op bezoek geweest. Joke geniet lekker van het extra weekje en Alberto goede terugreis we spreken elkaar weer snel.
Groetjes Lianne -
02 November 2008 - 07:13
Alberto:
Hallo allemaal,
Het grootste deel van de reis is achter de rug. Ik zit in een internetruimte op het vliegveld van Parijs, waarbij ik na veel zoekwerk ben ingelogd. Het vliegtuig vertrekt over anderhalf uur. Het was verstandig dat we niet het vliegtuig dat hiervoor vertrok hadden geboekt. Met enorme afstanden op de luchthaven en enorme rijen bij de psspoortcontrole was het nooit gelukt deze te halen. Nu heel relaxed. Opfrissen, kopje koffie...enz.
Ingrid heel erg bedankt voor de fijne vakantie en Joke nog heel erg veel plezier.
Liefs
Papa -
02 November 2008 - 14:50
Jokevdm:
he ingrid, ben weer even bij gelezen en gekeken. zie dus mariet ook reageerd. Leuk dat je ouders er even waren. en fijn dat het goed met je gaat.
hiljanne en tom vertrekken 2 december naar Nieuw Zeeland. misschien kom je die wel tegen.
hier alles prima da laatste paar dagen wat kouder een beetje ijs op de daken. groeten uit meppel moeder van mariet. -
02 November 2008 - 22:37
Annemiek:
Ik heb deze weken geen internet maar volg alle verhalen in het cyber cafe vandaar de weinige reacties. Maar het klinkt goed ... geniet en tot snel (als we verbinding op de nieuwe school hebben)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
