Tioman
Door: Ingrid
Blijf op de hoogte en volg Ingrid
28 Mei 2010 | Singapore, Singapore
Hallo allemaal,
Vorig week was het weer zo ver. Eindelijk weer een weekje vakantie. Voor het eerst sinds ik hier in Singapore woon op vakantie naar een tropisch eiland. Een hele uitdaging voor mij, 5 dagen niets doen. Daar ben ik over het algemeen niet zo goed in. Maar ik moet eerlijk zijn dat het me goed is bevallen.
Tioman
Met het vliegtuig (een van mijn medepassagiers is zeeziek) zijn we vanaf een klein vliegveldje in het noorden van Singapore vertrokken naar Pulau Tioman. Dit is het grootste eiland van Maleisië, het ligt aan de oostkant. Na een zeer primitieve incheck begon het wachten. Helaas hadden we 45 minuten vertraging. Lopend zijn we naar onze kleine vliegtuig gelopen. Ik schat in dat er zo’n 40 mensen in konden. Nadat iedereen was geteld en de stewardess aan de piloot had doorgegeven hoeveel mensen er in het vliegtuig zaten zijn we vertrokken. Snel even een flesje water uitdelen en toen begon de daling alweer. 35 minuten na het opstijgen stonden we, na een spannende landing op de zeer korte landingsbaan, alweer aan de grond.
Het resort
Met het busje werden we naar ons 5 sterren ( ) resort gereden. Daar aangekomen zijn we na het inchecken naar ons huisje gereden. Heerlijk aan het strand. Op dit mooie eiland is op zich niet heel veel te doen maar lekker uitrusten van een paar weken hard werken is ook wel lekker. ’s Avonds lekker eten bij een van de lekkere restaurants op het resort, uitslapen, genieten van een heerlijk ontbijt buffet, aan het zwembad liggen en karaoke zingen. Af en toe pakken we onze laptops om gezellig samen een rapportje te typen. Even werken is nou eenmaal nodig. Maar met uitzicht op een strak blauwe zee met een heerlijk zonnetje is dat echt niet erg. Als beloning een cocktail en de dagen zijn voorbij gevlogen
He, kom mee naar snorkelland
Een van de dagen heb ik mijn eerste scuba duik gedaan. Eerst kregen we een instructie op de kant. Daarna een proefduik aan de kust waarbij je een aantal technieken en handelingen moest doen. Als je deze beheerste mocht je mee op de ‘grote’ duik. Met een bootje zijn we richting een klein eilandje gevaren. Daar achter de boot afgevallen met fles en al op de rug (wat is dat idioot zwaar een fles met nog eens 5 a 6 kilo gewichten om je lichaam). In het begin had ik wat moeite met het klaren van mijn oren. Maar na een tijdje ging dat beter en heb ik een diepte van ongeveer 8 meter kunnen bereiken. We hebben grote schildpadden gezien, nemovisjes en nog veel andere tropische vissen. Een geweldige ervaring. Nu maar eens even nadenken wanneer ik mijn open water PADI ga halen.
Couch surfen
Sinds een aantal weken sta ik ingeschreven op de website van chouch surfing. Dit is een website waar mensen hun bank of logeerbed aanbieden voor mensen die op reis zijn. Het idee er achter is dat je een stad leert kennen door de ogen van een local, die meestal de leukste plekjes in een stad weet. Nu ben ik natuurlijk niet echt een local, maar leuke plekjes in de stad weet ik wel te vinden. Dus regelmatig komen er nu, meestal jonge lui van tussen de 20 – 35 jaar, een paar dagen bij mij logeren. Heerlijk om mensen uit een andere cultuur te zien en te leren van alle verhalen die zij met zich meebrengen. Natuurlijk is er de ene keer een betere klik met je logee dan de andere keer. Maar toe nu vind ik het vooral erg gezellig.
School
Het einde van het school jaar is in zicht. De bestellingen voor volgend schooljaar zijn de deur uit. Nu is het nog rapporten schrijven, oudergesprekken voeren, portfolio’s in orde maken, onderwijskundige rapporten schrijven voor de vertrekkende kinderen en dan is het alweer het einde van het schooljaar. Ongelooflijk hoe snel een jaar dan weer voorbij is. Er is nog geen duidelijkheid over hoeveel klassen en volgend jaar zullen zijn en over welke leerkracht er voor welke klas staat. Dat is dus nog even afwachten.
Vertrekkende leerlingen
Er vertrekken hier aan het einde van het schooljaar altijd veel gezinnen. Gezinnen die terug gaan naar Nederland, gezinnen die een nieuwe plek hebben gevonden ergens op de wereld. Het vertrek van deze gezinnen betekend ook het vertrek van leerlingen uit de klas. Het idee dat deze kinderen volgend jaar hier niet meer op school rondlopen is eigenlijk best een vreemd idee. Op iedere school vertrekken er natuurlijk leerlingen. De leerlingen van groep 8 vertrekken natuurlijk maar af en toe vertrekken er ook gezinnen. Ze verhuizen vaak naar een andere stad in Nederland. Dit jaar vertrekken er uit mijn klas ‘maar’ 2 leerlingen. Er zijn klassen die bijna 10 leerlingen kwijtraken. Ik moet toch elke keer weer even slikken. Ondanks het feit dat je leerling vertrekt, wil je kost wat kost voor dit kind blijven zorgen. Tot de laatste schooldag zal je alles eruit halen wat er in dit kind zit. Iets laten versloffen omdat een kind vertrekt is natuurlijk een makkelijke reactie. Waarom zou je nog extra ondersteuning bieden als deze leerling toch vertrekt? Waarom zou je deze leerling nog RT geven als hij toch vertrekt? Als een leerling in mijn klas is geplaatst dan is hij of zijn mijn verantwoordelijkheid tot de dag dat het (hopelijk huppelend) klaslokaal verlaat. Iedere dag tot het einde van het schooljaar. Gelukkig komen er aan het begin van het nieuwe schooljaar ook weer hordes met nieuwe kinderen aan op school, zodat we op zijn minst met hetzelfde aantal klassen gaan starten, misschien zelfs nog wel met meer.
Liefs uit Singapore,
Ingrid
Vorig week was het weer zo ver. Eindelijk weer een weekje vakantie. Voor het eerst sinds ik hier in Singapore woon op vakantie naar een tropisch eiland. Een hele uitdaging voor mij, 5 dagen niets doen. Daar ben ik over het algemeen niet zo goed in. Maar ik moet eerlijk zijn dat het me goed is bevallen.
Tioman
Met het vliegtuig (een van mijn medepassagiers is zeeziek) zijn we vanaf een klein vliegveldje in het noorden van Singapore vertrokken naar Pulau Tioman. Dit is het grootste eiland van Maleisië, het ligt aan de oostkant. Na een zeer primitieve incheck begon het wachten. Helaas hadden we 45 minuten vertraging. Lopend zijn we naar onze kleine vliegtuig gelopen. Ik schat in dat er zo’n 40 mensen in konden. Nadat iedereen was geteld en de stewardess aan de piloot had doorgegeven hoeveel mensen er in het vliegtuig zaten zijn we vertrokken. Snel even een flesje water uitdelen en toen begon de daling alweer. 35 minuten na het opstijgen stonden we, na een spannende landing op de zeer korte landingsbaan, alweer aan de grond.
Het resort
Met het busje werden we naar ons 5 sterren ( ) resort gereden. Daar aangekomen zijn we na het inchecken naar ons huisje gereden. Heerlijk aan het strand. Op dit mooie eiland is op zich niet heel veel te doen maar lekker uitrusten van een paar weken hard werken is ook wel lekker. ’s Avonds lekker eten bij een van de lekkere restaurants op het resort, uitslapen, genieten van een heerlijk ontbijt buffet, aan het zwembad liggen en karaoke zingen. Af en toe pakken we onze laptops om gezellig samen een rapportje te typen. Even werken is nou eenmaal nodig. Maar met uitzicht op een strak blauwe zee met een heerlijk zonnetje is dat echt niet erg. Als beloning een cocktail en de dagen zijn voorbij gevlogen
He, kom mee naar snorkelland
Een van de dagen heb ik mijn eerste scuba duik gedaan. Eerst kregen we een instructie op de kant. Daarna een proefduik aan de kust waarbij je een aantal technieken en handelingen moest doen. Als je deze beheerste mocht je mee op de ‘grote’ duik. Met een bootje zijn we richting een klein eilandje gevaren. Daar achter de boot afgevallen met fles en al op de rug (wat is dat idioot zwaar een fles met nog eens 5 a 6 kilo gewichten om je lichaam). In het begin had ik wat moeite met het klaren van mijn oren. Maar na een tijdje ging dat beter en heb ik een diepte van ongeveer 8 meter kunnen bereiken. We hebben grote schildpadden gezien, nemovisjes en nog veel andere tropische vissen. Een geweldige ervaring. Nu maar eens even nadenken wanneer ik mijn open water PADI ga halen.
Couch surfen
Sinds een aantal weken sta ik ingeschreven op de website van chouch surfing. Dit is een website waar mensen hun bank of logeerbed aanbieden voor mensen die op reis zijn. Het idee er achter is dat je een stad leert kennen door de ogen van een local, die meestal de leukste plekjes in een stad weet. Nu ben ik natuurlijk niet echt een local, maar leuke plekjes in de stad weet ik wel te vinden. Dus regelmatig komen er nu, meestal jonge lui van tussen de 20 – 35 jaar, een paar dagen bij mij logeren. Heerlijk om mensen uit een andere cultuur te zien en te leren van alle verhalen die zij met zich meebrengen. Natuurlijk is er de ene keer een betere klik met je logee dan de andere keer. Maar toe nu vind ik het vooral erg gezellig.
School
Het einde van het school jaar is in zicht. De bestellingen voor volgend schooljaar zijn de deur uit. Nu is het nog rapporten schrijven, oudergesprekken voeren, portfolio’s in orde maken, onderwijskundige rapporten schrijven voor de vertrekkende kinderen en dan is het alweer het einde van het schooljaar. Ongelooflijk hoe snel een jaar dan weer voorbij is. Er is nog geen duidelijkheid over hoeveel klassen en volgend jaar zullen zijn en over welke leerkracht er voor welke klas staat. Dat is dus nog even afwachten.
Vertrekkende leerlingen
Er vertrekken hier aan het einde van het schooljaar altijd veel gezinnen. Gezinnen die terug gaan naar Nederland, gezinnen die een nieuwe plek hebben gevonden ergens op de wereld. Het vertrek van deze gezinnen betekend ook het vertrek van leerlingen uit de klas. Het idee dat deze kinderen volgend jaar hier niet meer op school rondlopen is eigenlijk best een vreemd idee. Op iedere school vertrekken er natuurlijk leerlingen. De leerlingen van groep 8 vertrekken natuurlijk maar af en toe vertrekken er ook gezinnen. Ze verhuizen vaak naar een andere stad in Nederland. Dit jaar vertrekken er uit mijn klas ‘maar’ 2 leerlingen. Er zijn klassen die bijna 10 leerlingen kwijtraken. Ik moet toch elke keer weer even slikken. Ondanks het feit dat je leerling vertrekt, wil je kost wat kost voor dit kind blijven zorgen. Tot de laatste schooldag zal je alles eruit halen wat er in dit kind zit. Iets laten versloffen omdat een kind vertrekt is natuurlijk een makkelijke reactie. Waarom zou je nog extra ondersteuning bieden als deze leerling toch vertrekt? Waarom zou je deze leerling nog RT geven als hij toch vertrekt? Als een leerling in mijn klas is geplaatst dan is hij of zijn mijn verantwoordelijkheid tot de dag dat het (hopelijk huppelend) klaslokaal verlaat. Iedere dag tot het einde van het schooljaar. Gelukkig komen er aan het begin van het nieuwe schooljaar ook weer hordes met nieuwe kinderen aan op school, zodat we op zijn minst met hetzelfde aantal klassen gaan starten, misschien zelfs nog wel met meer.
Liefs uit Singapore,
Ingrid
-
28 Mei 2010 - 12:02
Mamma:
Hoi,
Nou ik kan me voorstellen dat het daar genieten is als ik die foto's zie!!
Fijn weekend,
Mamma XX -
28 Mei 2010 - 12:40
Nichtjes Van Duijn:
Geen pietsie pech want je hoeft er niets, valt er niet van je fiets... werd er hier gezongen. -
28 Mei 2010 - 12:41
Annemiek & Robin:
Wow! Wat zie het er heerlijk relaxed uit, zeg. Wij hebben 3 weken Ameland geboekt (ingerichte tent) dus als je in juli nog eens leuk wil logeren ben je bij ons welkom! -
28 Mei 2010 - 14:52
Mariet:
hee hoi ingrid,
die vakantiefoto's zien er relax uit!
succes met de laatste loodjes. ik ben nu stage aan het lopen in de ziekenhuisapotheek van meppel.
ook nog maar 5 weekjes en dan heb ik vakantie!
xx -
28 Mei 2010 - 18:45
Nicolette:
Ha meissie,
Dat klinkt erg goed én ziet er ook erg lekker uit! Lekker hoor, even zo'n klein weekje ertussenuit.
Dat couch-surfen lijkt me ook wel leuk. Maar ook wel spannend, want je haalt onbekenden binnen. Fijn dat het je zo goed bevalt.
Sterkte met de laatste loodjes (ik weet wat je meemaakt) en veel plezier.
Liefs, Nicolette -
29 Mei 2010 - 15:39
Lianne:
Hoi Ingrid,
Ziet er super relaxed uit op die foto's zeg.
En over een paar weekjes al weer terug in Nederland. Ik hoop dat het lukt om nog een afspraak te maken. We zitten dan op het werk midden in de verhuizing terug naar het monumentale kloostert. Ik kijk er wel naar uit want onze huidig omgeving is behoorlijk inspiratieloos.
Groetjes Lianne -
30 Mei 2010 - 12:26
Papa:
Hoi Ingrid,
Weer een mooi verhaal uit het tropische verre oosten. Het verschil, hier regent het en we hebben de kachel aan. De overeenkomst: ook hier de laatste loodjes en ook die wegen hier zwaar. We kijken uit naar de vakantie en naar jouw komst!!
Liefs
Papa -
31 Mei 2010 - 17:26
Fam Vla Jr:
zo iets moeten wij van de zomer ook maar eens zien, tot snel, in nu regenachtig maar bijna zonnig NL.
ACA
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
